M. Fabi Quintiliani Institutionis oratoriae liber decimus: A revised text with introductory essays, critical and explanatory notes, and a facsimile of the Harleian ms

Front Cover
Clarendon Press, 1891 - Oratory - 227 pages

From inside the book

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 154 - Entre toutes les différentes expressions qui peuvent rendre une seule de nos pensées, il n'y en a qu'une qui soit la bonne. On ne la rencontre pas toujours en parlant ou en écrivant ; il est vrai néanmoins qu'elle existe, que tout ce qui ne l'est point est faible, et ne satisfait point un homme d'esprit qui veut se faire entendre.
Page 92 - Horatio, quamquam illi epodos intervenit, reperiatur. at lyricorum idem Horatius fere solus legi dignus: nam 'et insurgit aliquando et plenus est iucunditatis et gratiae et varius" figuris et verbis felicissime audax.
Page 125 - Adde quod ea, quae in oratore maxima sunt, imitabilia non sunt, ingenium, inventio, vis, facilitas et quidquid arte non 13 traditur. Ideoque plerique, cum verba quaedam ex orationibus excerpserunt aut aliquos compositionis certos pedes, mire a se, quae legerunt, effingi arbitrantur ; cum et verba intercidant invalescantque temporibus, ut quorum certissima sit regula in...
Page 125 - Eum vero nemo potest aequare cuius vestigiis sibi utique insistendum putat ; necesse est enim semper sit posterior qui sequitur. Adde quod plerumque facilius est plus faceré quam idem ; tantam enim difficultatem habet similitude ut ne ipsa quidem natura in hoc ita évaluent ut non res quae simillimae quaeque pares maxime videantur uti11 que discrimine aliquo discernantur.
Page 94 - Accius atque Pacuvius clarissimi gravitate sententiarum, verborum pondere, auctoritate personarum. ceterum nitor et summa in excolendis operibus manus magis videri potest temporibus quam ipsis defuisse : virium tarnen Accio plus tribuitur, Pacuvium videri doctiorem, qui esse docti adfectant, volunt.
Page 59 - Successit vetus his comoedia non sine multa Laude, sed in vitium libertas excidit et vim Dignam lege regi : lex est accepta, chorusque Turpiter obticuit sublato jure nocendi.
Page 88 - Lucilium fluere lutulentum et esse aliquid quod tollere possis, putat. Nam eruditio in eo mira et libertas atque inde acerbitas et abunde salis.
Page 61 - Tragoedias primus in lucem Aeschylus protulit, sublimis et gravis et grandiloquus saepe usque ad vitium, sed rudis in plerisque et incompositus ; propter quod correctas eius fabulas in certamen deferre posterioribus poetis Athenienses permiserunt, suntque eo modo multi 67 coronati. Sed longe clarius illustraverunt hoc opus Sophocles atque Euripides, quorum in dispari dicendi via uter sit poeta melior, inter plurimos quaeritur.
Page 53 - Admirabilis in suo genere THEOCRITUS, sed musa illa rustica et pastoralis non forum modo, verum ipsam etiam urbem reformidat.
Page 102 - Quem tamen et suorum homines temporum incessere audebant ut tumidiorem et Asianum et redundantem et in repetitionibus nimium et in salibus aliquando frigidum et in compositione fractum, exultantem ac paene, quod procul absit, viro...

Bibliographic information