Page images
PDF
EPUB

Jam Anglis splendida,
Redit felicitas.

Romana bestia,

Et fæx dogmatica,

Procul hinc procul omnia
Facessant impia.

Quies et pax inclyta,
Salus et mens consona,
Sua jam tabernacula

Ponunt in Anglia.

O decus Angliæ !

O metus Scotia !

O terror Galliæ !

O princeps maxime! Sis patri, sis patriæ, Henrico et Angliæ, Longo solamini,

O princeps optime!

Sis fautor literis,
Sis author studiis,

Musarum otiis

Et Cantabrigiæ.

Sic pater sic est tuus
Henricus optimus,
Princeps nobilissimus,

Consuetus facere.

spes, O pignora ! O patris, O patriæ,

O salus unica !

Tuis temporibus.
Floreas diu prospere,
Decus et spes patriæ,

Vivas diu integre,

Sæclis perennibus.

Oremus precibus,
Ad cœlum manibus,

Et votis omnibus,

Ut Angliæ solem :
Qui trinus et unus est,
Qui solus, qui bonus est,
Servet, qui potens est,
Edvardum principem.

DIALOGUS ἐπιτάφιος

IN OBITUM

CLARISSIMI VIRI ANTONII DENNES.

Interloquutores Ξένος, Αγγλία.

Ξ. Καί τις γυνὴ πενθῶδες ἠμφιεσμένη
Α. Ολβία ποτ' ἀλλὰ νῦν τρίσαλγος Αγγλία.
Ξ. Εὐφήμει.

Α.

Ε.

Οὕτως ἔστιν.

Αἴτιον δὲ τί;

[blocks in formation]

Α. Πολὺ μεῖζον, ὡς φασίν Προφητῆς καὶ Π Ξ. Τί ποτε τί ἐστ';

Α.

Οταν μεν ἐξαίρει Θεός

Τῆς γῆς ἄριστον ἄνδρα, φεῦ μεγεθους και Ξ. Εξειλέ τινα.

Α.

Οίμοι τάλαινα, οἴχεται. Βέλτιστος ἀνδρῶν ὧν πόθ' ἥλιος βλεπει *Αντώνιος Δενναῖος, Αγγλίας κλέος.

Ξ. Ποῖος μὲν;

A.

Οἷος; φιλόπολις καὶ θεόφιλος, Νοῶν δέοντα, καὶ λέγων νοούμενα,

Καὶ χρημάτων κρείττων, καὶ ἥσσων οὐδεν Φαύλου, πεφυκὼς πᾶσιν ἄλλοις χρήσιμος, Σχεδόν τι αὐτῷ οὐδὲν ὠφελούμενος. Ξ. Τί νῦν ποιεῖ;

[blocks in formation]

A.

Πάλιν αὖθις αὐτὸν εἰς βίον Ἐλθεῖν ἂν ; Αγγλοῖς τοῖσι νῦν πόθος μέγα. Ξ. Τί φιλτάτοις αἰτεῖς δὲ σοῖς;

Α.

Εἰς τὸν Θέον Τὴν πίστιν αὐτοῦ, εἰς βασιλέα τόνδε νοῦν, Εἰς κοῖνον αὖ μελετὴν, φιλοὶς βιοῦσι μὲν Τοίους τρόπους, θανοῦσι δ ̓ αὖ τοῖον τέλος.

CARMEN CARMINI REDDITUM LATINE.

Hospes. Quæ tristis hæc est velle pulla femina?
Anglia. Olim beata, nunc miserrima Anglia.
Hos. Meliora Dii!

[blocks in formation]

Ang. Ah! gravius, ut Propheta memorat et Plato.

Hos. Tandem quid est ?

Ang.

Viros, id offensissimum arguit Deum.

Hos. Quem sustulit?

Ang.

Quando optimos tollit Deus

Me miserum! eheu nuper perît

Vir optimus, quos sol vidit, vir optimus:]
Antonius Dennæus, Angliæ decus.

Hos. Qualis fuit?

Ang.

Patriam colens, colens Deum,

Menti probatæ sermo consonus fuit,

Nummis superior, abstinens, purus mali,
Aliis quibusvis multa comparans bona.
Soli sibi prodesse tardus et pudens.

Hos. Quid nunc agis?

[blocks in formation]

Hos. Quid proximum ?

Ang.

Ut superstes ille denu Remigret in lucem, quod optat Anglia.

Hos. Quid intimis petis tuis?

Ang.

Erga Deum
Ejus fidem, erga principem mentem integr
In publicam rem, curam, amicis posteris
Mores suaves, mortuis talem exitum.

DIALOGUS Επιτάφιος

IN OBITUM LECTISSIME MULIERIS MARIE CE UXORIS CLARISSIMI VIRI GULIELMI CECILLI I JOANNIS CHECI SORORIS.

Interloquutores-Vita, Mors, Maria Cecilla.

Vita. Quid sic jaces suspensa dubio pectore? Utrum eligenda vita sit vel mors tibi ? Hanc pelle curam, dirimam hanc litem brevi. Ego beata; cuncta mors miscet mala, Ego læta, suavis; mors gravis, trux, horrida. Etasne sic florens abibit? Sic decus Formæ peribit splendida ? quin respicis Ad me potius, et disce quanta commoda Ex me capesses. Longa primum tempora, Et larga rerum te beabit copia, Latusque dulcis turma cinget liberûm. Vir qualis Emon fuerat Antigonæ suæ, Talis tibi est: fraterque doctorum chorum Sic vincit, ut minora Luna sidera.

« PreviousContinue »